| ĸάяdэ£эή's profilekardelen adlı kişinin al...PhotosBlogGuestbook |  Tools  Help |
|
|
Kovdum Kendimi Yüreğinden...Kovdum Kendimi Yüreğinden Sevdanın denizlerine rotasız bir gemiydim. Sana yolculuğa çıkmadan önce, Bütün aşklarımı, acılarımı, sevinçlerimi bir kenara koyup, Azıksız birtek yüreğimle baş koymuştum bu yola. Yolum uzundu, karmaşıktı ve tehlikeliydi... Tüm bunları biliyor, bile bile lades dercesine İstiyordum bu sefere çıkmayı... Senin yanında olmak, sesini duymak için Sarfettiğim bu çaba öylesine güzeldi ki... Bir gün ışığın göründü uzaktan, işte ordaydın! Arkamda bıraktığım bir nokta olarak kalmış Sen önümde büyüyordun, gülen gözlerinle beni çağırıyordun... Önce ellerini tuttum, sonra gözlerine daldım... Senden aşk dilerken, sen gerçekleri sundun önüme... Sevdalarımı sorguladın, rüyalarımı benden geri aldın. Bu fırtınalı denizlerde sana duyduğum ihtiyaç, Senin yüreğimi tokatlayan sevdan beni isyankar etti... Düşünemiyordum artık, geri dönülmez bir yola girdiğimi biliyor, Ancak bu yolda her pahasına yürümeye karar vermiştim. Kırgınlıklarımızla, hasretimizin koynundaki acıyla, Geceler boyu başbaşa kaldık, sorular sorduk kendimize... Nereden başlarsak orada bitirdik, 
Etiket güncelleştiriliyor...
 Ve sonunda bu denizin sonu görünmüştü... Daha karaya ayak basmadan, fırtınalar dalgaları çağırdı kükreyerek... Gücüm kalmamıştı, bilinmez bir yola doğru gittiğimi biliyordum! Çaresiz kollarımla birkez daha sana ulaşmayı denedim. Ancak sen duymuyordun, belki de duymak istemiyordun. Ancak beni görüyordun. Çaresizlik denizlerinde kayboldum sonra. Şiirlerim, sevdalarım ve gecelerimle başbaşa kaldım. Bir kez daha yenildim aşka... bir kez daha yenildim çok sevmeye... Şimdilerde gönlümün yelkenlerini toplamaktayım. Tövbeler ettim, bu denizlere bir daha çıkmamaya... Bir daha hiçbir yüreğe girmemeye yeminliyim!!.. Seni kendim kovdum, yüreğinden... Bir daha girmemeye, bir daha sevmemeye söz veriyorum... Seni sevdiğimi, kurda, kuşa söylüyorum; Ama asla Aşk dilemiyorum ...TÜKENDİM...  Herkesin gördüğünden çok farklıyım şimdi İçimin derinliklerinde kopan fırtınalarımla yapayalnızım Kendi sessiz dünyamda… Karanlık ve dipsiz bir kuyudan aşağı doğru düşüyorum Ve tutunacak tek bir dal kalmadı etrafımda Düşerken içimin çığlıkları vuruyor yalnızlığıma Kimse duymuyor, kimse bilmiyor karanlık dünyamı.
SUSTUM...
Sen uzaklardayken...
Etiket güncelleştiriliyor...
Yıldızlardan aldığım beyazlarla. Karanlığı tuval yapıp ayrılığı yok ettim. Sen uzaklardayken Ben şiirlerini okudum çatlamış fısıltılarla. Bin kez dokundum yazamadıklarına Anlamaya çalıştım anlatamadıklarını. Sen uzaklardayken Ben senli hayaller kurdum, Kimsesiz çocuklardan çaldığım hayal tozları ile. Yüzüne bakamadım ağlatırsın diye. Sen uzaklardayken Ben kaderimi parçaladım. Yazgımızın değişmesini istedim. Yaşanmış tüm günahları üstlenip ateşinle kavruldum. Sen uzaklardayken Ben göz yaşlarıma sevgimi gömdüm. Dudaklarımdan çıkan her sözcükte hayat bulsun, Yüreğime serpilsin diye. Sen uzaklardayken Ben mum ışığına resmini çizdim. Mum gibi bu ayrılık erisin diye. Sen uzaklardayken Ben, beni bırakıp gittiğin yoldan hiç ayrılmadım. Her giden otobüsün arkasından el sallayıp, Her gelen otobüste inmeni bekledim... Sen uzaklardayken Ben... SEN YOKSUN... SEN YOKSUN... Artık gücüm kalmadı Yoruldum... Sana verdiğim sözler vardı Bir bir hepsini unuttum. Kuruttum gözlerimi, ağlasamda bitti yaşlarım Akacaktı belki daha Tuttum... Yuttum yine bana kustuğun zehrini Canımı yaktı, içimi kanattı Sustum... Susturdum artık yüreğimi de Bağırdı, bağırdı Yeter dedim, ben bağırdım Korkuttum O korktu Ben korktum... Çoktum aslında ben, vardım Bir gülerdim içimden martılar uçardı Yüreğimden her gün bir kuş uçardı Bittim artık bende Yok oldum... Yokum....... Hani sen vardın ya bir zamanlar Uzak değildin, Sesinleydin. nefesinleydin Benimleydin Vardın Yoksun... Yoksun işte! Sende, Sende Yoksun.....! GİTTİN... BEKLE BENİ DEDİNN GİTTİNN..ÖYLECE BIRAKDIN BENİ GİTTİN..ALDIRMADIN
HİÇBİRŞEYEE YADA ÖYLE GÖRÜNDÜN GÖZÜME.BÖYLE GEREKİYOR DEDİNN VE
GİTTİN.KAÇINCII GİDİŞİNDİ BU KAÇINCI DÖNÜŞÜN.BAK YİNE GİDİYORDUN VE BEN
YİNE AĞLIYORDUM. DÖNÜCEM DEDİN .BEKLE..HEP BENİMLE KAL DEDİNN BANA BEKLEMEYİ BIRAKIP GİTTİN.SEN HEP GİDİYORDUN VE BEN HEP SENİ BEKLİYORDUM. KENDİNE İYİ BAK DİYEMİYORDUN BAKMAM DİYECEĞİMİ BİLİYORDUN.KÖTÜ OLACAĞIMI BİLE BİLE GİDİYORDUN.. VE BEN SENİ HALA BEKLİYORUM.BAK KAÇ ZAMAN GEÇDİ? NEDEN HALA GELMEDİN?SÖYLESENE NEDEN HALA YOKSUN. DAHA NE KADAR BEKLİCEM!!!! HANİ GELİCEKDİNN SEN GİDİYORDUNNNN BENN BEKLİYORDUM VE GELİCEKDİN. SÖZÜNÜ NEDEN BOZDUN BENİ NEDEN BÖYLE BIRAKDIN.. İZİN VERMİYORLAR DAHA FAZLA BEKLEMEME.BENİ GÖTÜRÜYORLAR.YOK O GELMİCEK DİYORLAR. ONLAR YALAN SÖYLÜYOR DEMİİ BENİ KANDIRIYORLARR.. GÖTÜRDÜKLERİ YERDE BEKLİYORUM SENİ HALA BEKLİYORUM AMA SEN HALA YOKSUN... ANLIYORUM ARTIK SEN GELMİCEKSİN.YOKSUN.KANDIRDIN BENİ GERİ ASLA GELMİCEKSİN...BEKLEYEN DEİLİM BEN BEKLENENİM RÜYAMDA GÖRÜYORUM GEL DİYOSUN..BEKLEME BENİ BEN SENİ BEKLİYORUM DİYORSUN.. ÖYLEYSE BEKLE BENİİİİ GELLLLİİYORUMMMM BURDAKİ HERŞEYİ BIRAKIP YIKIP YAKIPP SANA GELİYORUM..BEKLE BENİ BEN ÖLÜYORUMM VE SANA GELİYORUM... YOKSUN...SEN BENİ YİNE KANDIRDIN..BEN SANA ÖLÜP GELDİM..GELL DEDİNN GELLLLL BEKLİYORUM DEDİN GELDİM..BENİ YİNE KANDIRDIN.. BURDAN GÖRDÜM SENİN YALAN DÜNYANI..BİR BAŞKASIYLAYDIN..SEN YALANCIYDIN.. HERŞEYİMİ SENDE BIRAKDIMM BEN.SEVGİM VARDI ALDIN,KALBİM VARDI ALDIN,GÖZYAŞLARIM VARDI BIRAKMADIN,BİR CANIM KALMIŞDI UĞRUNDA HARCADIM..ARIMDA KOCAMAN BİR DÜNYA BIRAKDIMM.. ..BEN SENİN UĞRUNDA YOK OLDUM... YORULDUM
DUMPes Ediyorum. Sevilmeye çalışmaktan Sevgin için çaba harcamaktan Vazgeçiyorum. Pes ediyorum, Çünkü yoruldum Vaktini çalmaya çalışmaktan Daima seni beklemekten Sen istediğinde seni görebilmekten Ve senin bunu pekte istememenden Yoruldum. Yönümü sen seçmekten, Önüne çıkabilmek için koşmaktan Ama bir türlü senle kesişememekten, Yoruldum. Belki bir şansım olurdu kaçsaydın Hani kovalar ve yakalardım Ama görmezden gelirken sen Her şey tüm çıplaklığı ile seriliyken Ve ben daha açıklayıcı olamazken Pes etmek düşer bana Paketleyip tüm hislerimi Toplayıp beklerken seni saldığım tüm köklerimi Yeni bir yola geçmek düşer bana gittin...Gittin... Ben, arkandan sadece baktım. Oysa; söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki... "Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini. Gidersen sönecek içimdeki ateş ve bir daha hiç kimse yakamayacak. Gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi O karanlıkta yolumu kaybedeceğim" diyecektim sana. Konuşamadım... Gittin... Gidişini görmemek için gözlerimi kapattım Öylesine acıdıki içim, tutup koparsalardı kolumu bacağımı bu kadar acı duymazdım. Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden. Ağlayamadım... Gittin... Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa Tutkum seninle olmaktı, tutkum teninde erimek, tutkum hayatı seninle sadece paylaşmaktı. Anlatamadım... Gittin... Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden Ellerim değil miydi her dokunuşumda seni ürperten? Ürperdin yine biliyorum. Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini Gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu. Tutamadım. Gittin... Bir yıkım gibiydi gidişin Sen adım adım uzaklaşırken benden Çöküp kaldı bedenim olduğu yere Nice terk edişlere dayanan yürek bu kez yenilmişti Bu kadar zayıf değildim ben kalkmalıydım. Kalkamadım... Gittin... Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum Hazırdım gidişine, Kaçak zamanları yaşıyorduk Zaman bitecek ve sen gidecektin Bense, gidişinin ertesi günü Hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacaktım. Başlayamadım... Gittin... Bir şey söyledin mi giderken? "Kal" dememi istedin mi? Son bir kez "seni seviyorum" dedin mi? "Bekle beni döneceğim" diye umut verdin mi? Beynim öylesine uğulduyorduki. Duyamadım... Gittin... Nereye gittiğin önemli değildi Binlerce kilometre uzakta da olsan, iki metre ötemde de farketmiyordu. Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu. Kurtulmalıydım senden, bu yokluk duygusundan kurtulmalıydım. Kurtulamadım... Gittin... Unutulanların arasına katılmalıydım Anıları bir sandığa koyup hayatı bir yerinden yakalamalıydım. Bu aşk noktalanmalıydı, bu sevdadan vazgeçmeliydim. Yapamadım... Gittin... Bir okyanusun ortasında tek küreği kaybolmuş sandalda Dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim şimdi. Bil ki; sevmekten vazgeçmedim seni, Bil ki; seninle birlikte sevdanı da taşıyacağım yüreğimde, Bil ki; seni Unutamadım... SEVDASIZ ZAMANLARA MAHKUMUMSEVDASIZ ZAMANLARA MAHKUMUM Ne olsam tükettin beni Ben ateş oldum sen su Külleri yanıyor içimde artık Ben hıçkırık oldum sen avuntu Gözyaşı donuyor gözümde artık Ne kadar gerçeksen o kadar yalandın Kendini hep imkansızlığına inandırdın Sen zamana ihtiyacın olduğunu söylerken Benim sana muhtaçlığımı çiğneyip gittin Beni sevdasız zamanlara mahkum ettin Ben aşk oldum, sen tükettin… Ne olsam tükettin beni… Sen benim her şeyim olmuşken Ben senin için hiç yoktum Benliğim ayak izlerinde kaybolmuşken Sen bana bir adım atmaya korktun Korkunun bedelini hep ben ödedim Her saniye biraz daha yalnız kalan aşkımı Paslanmış bıçakla yüreğime işledim Ve sen hep uzaktan seyrettin Ben biz oldum, sen tükettin… Ne olsam tükettin beni… Hayatta olmakla olmamak arasındayım Yüzümü kayıp ilanlarında ara Yaşamla ölümün ortasındayım Bil ki kapanmayacak açtığın yara Beni senin olan her şeyden mahrum ettin Ellerin…saçların…gözlerin… Ve beni sığdıramadığın taş yüreğinle Ben sen oldum, sen tükettin… tek dostum yanlızlığım...Sen gideli çok oldu, Bir sevdam kaldı bende geriye. Sakın verme sendeki sahte aşkı ellere sevda diye. Her şeyin bende sevdiğim sen nerdesin Aldanışlarım, alışkanlıklarım bir de yalanların kaldı sende, sakla . Yakışır sana Elvedasız gitmen acıttı canımı varlığında çektiğim acıdan daha çok. Çok değilmiş varlığın Oysa o boşluğu dolduran benim tek dostum yalnızlığım
Etiket güncelleştiriliyor...
VAZGEÇTİM SENDEN...Bu yazdığım son satırlar sana... artık ne ismim ne şiirlerim ne gölgem çıkmayacak karşına hiç bir yerden... hiç bir şey beni hatırlatan hiç bir iz kalmayacak ne günden ne geceden... bir yaş gibi siliyorum kendimi gözlerinden.. . duymayacaksın artık ne ses ne nefes ne şarkı ne sitem hiç bir şey kalmayacak maziden bana ait ne varsa alıp yaralı bir güvercin gibi son bir çırpınışla uçacağım ellerinden ne lodos fırtınalarım olacak artık seni rıhtımalara sürüyen ne de poyrazlarımda acı soğum kalacak iliklerine dek işleyen ... hüzünlü eylüllerimi kasvetli şubatlarımı kararsız mayıslarımı ve çorak ağustoslarımı alıp gidiyorum bu taşı toprağı havası suyu sen olan şehirden.... sokak çocuklarının kocaman kara gözlerine bakıp ta uzanan avuçlarına bıraktığın bozuk para misali verdiğin sevgiyi dağıt şimdi kime istersen derin bir nefes gibi içine çekip sonra bıraktığın ben vaz geçtim senden... hadi şimdi git nereye gidersen camlarda yol gözleyen telaşlı bir anne gibi merak eden ve seni senden çok düşünen ben vaz geçtim senden... Gidişinin ardından... Sensizliğin İlk Sabahı Bu sabah hüzünlüyüm, dokunsalar ağlarım.. Kalbim acılarla dolu, yokluğunun ilk sabahında.. Unutmuşum saatleri, zamanlar durmuş senin için.. Gidişine sabahlar bile isyan etti.... Sensiz güneşler bile doğmuyor, gözlerimde.. Zaman acımasız, zaman hain.... Bir sözünle güneşler batırmışsın, sabahlarımda.. Atmış gitmişsin beni bir köşeye.. Yokluğun bana doyar, ben yokluğuna susamışım.. Aklıma geldiğinde yudum yudum tükenirim.. Yokluğunun ilk sabahında... Bir gün gelir bende çekip giderim sevginden.. Ama ozamana kadar bin kere ölürüm.. Bin kere dar ağacına asarım duygularımı.. Ama yinede fayda vermez, isyan ederim kaderime.. Dudaklarım boykot etmiş adını , zamansız.. Matemini dalga dalga yazarım gecelerime.. Gözlerim seni ağlar, ellerim seni yazar.. Ben çeker giderim hayatından, sen kalırsın o şehirde.. O şehirde insanlar çabuk unutulur, çabuk biter sevgiler.. İçeceğim yokluğuna , bu gece nöbet nöbet.. Lanet olsun bu karşılıksız sevdalarıma.. Lanet olsun beni hiç sevmemişliğine.... Benim olmayacağını bilerek yazacağım.. Ve benim hiç olmadığına içeceğim.. Vaad edeceğim bir şey yok sana benden başka.. Ama sen beni anlamadın istemedin asla... Uzaklarda ışık var ama senin ışığına benzemez.. Öyle bir ateş yaktın ki bende yazmakla bitmez.. Sen beni aramazsın, özlemezsin biliyorum.. Ben seni esen yellerden bile soruyorum... Öyle bir şarkı olsa ki seni anlatmasa.. Öyle bir şiir olsa ki seni yazmasa.. Öyle bir gün olsa ki senle doğmasa.. LANET OLSUN... Her ne kadar, sen demiş olsan da bana, bu kez ben bunu yürekten söylemek istiyorum. “Beni çok arayacaksın ve bir gün arkana dönüp baktığında, yeniden birlikte yaşamak için her şeyi, çok geç olmuş olacak…” İnadını, gururunu sende bıraktım… Bende sevgin kaldı. Çünkü içimde yaşayan hiçbir gurur, ne seni aramama engel olabildi, ne sormama… Sana göre gurursuzluğu hep ben yaptım. Belki o eski günleri yeniden geri getiririm diye çok uğraştım… Bu uzun bir yazı olmayacak, kısa ve öz bir yazıdır. Ya da sonun yüklemi… Senin dediğin bir şey daha vardı ve ben bunu hiç unutmayacağım. Birlikte geçirdiğimiz zamanlar için şunu demiştin, “Hayallerle uğraşamam. Artık gerçekleri yaşıyorum” Öyle olsun. Yaşadıklarımızı “hayal” düş defterine... “Gerçek dünyadakiler” mutlu edecekse seni; eyvallah… Tutuyorum kendimi… Bir hafta oldu, elim telefona kaymadı, sana mesaj atmadım. Ki sen hiç atmadın bana… Bir hafta oldu, hiç sormadım adını kimseye… Sildim telefonlarını, fotoğrafların ve ardından kalan birkaç yazı… “Hayal Dünyasından” arta kalan ne varsa; “gerçeklerle” yüzleşti birden… Git… Canın nereye isterse… Sev kimi seversen… Tükendim, sana gelmeden gururunda boğulmaktan ve tükettim gerçeklerimi “hayallerinde” harcamaktan… Aylarca yaşanmış delicesine bir aşka, “hayaldi” dersin öyle mi? Ve sen bu hayalden kotarıp kendini, “gerçekleri” yaşamaya başlamışsın… Seninle yaşadığım her saniye “hayalse” eğer, “Gerçeklerine” lanet olsun! |
|
|
